Eugent Bushpepa

Mall

Një pritje e gjatë, e ëmbël e zjarrtë Ca hapa trokasin si zemër këtë natë Unë ndjek ritmin e saj Dy duar që zgjaten përpijnë në ngrohtësi Ky mall që të djeg nuk njeh kufi as largësi

Asgjë në këtë botë nuk mund ta shprehë dot ndjesinë Kur zemrat bashkohen dhe prapë rrahin si një

Dua të hesht në këtë natë i shtrirë në këtë shtrat Ku ëndrrat hyjnore shërojnë çdo plagë Të shoh portretin e saj Momentet kalojnë, sekondat nuk falin Orët pasojnë por ndjenjën se ndalin, jo

Si më magji hëna shikimet përpin Më sjell vegimin tënd

Lot i patharë ndriçojë këtë natë Sonte kumbo prej shpirtit pa fjalë Vetëm një çast dhimbja të më ndalë Ky lot i patharë një ditë do shterojë Nga puthjet e zjarrta që ëndërroi Në atë çast dhimbja do ndalojë

E ëmbël kjo jetë por nuk njeh kufi Hërë na përkëdhel, hërë na krijon largësi Ty të kam larg Më bën të luftoj kur fuqitë kanë shteruar Të ëndërroj edhe kur zgjuar jam

Si më magji hëna shikimet përpin Sytë tanë puqën sërish edhe pse është fantazi Jetën do ta fal ty

Lot i patharë ndriçojë këtë natë Sonte kumbo prej shpirtit pa fjalë Vetëm një çast dhimbja të më ndalë Ky lot i patharë një ditë do shterojë Nga puthjet e zjarrta që ëndërroi Në atë çaѕt dhimbja do ndаlojë