Willeke Alberti

Waar is de zon?

Waar ben je gebleven? Waar ging je naar toe? 'k Heb nog geschreven Maar nu ben ik zo moe

'k Had me begraven Ik was alles kwijt M'n veilige haven M'n vrede, m'n strijd

Waar is de zon Die mij zal verwarmen? Waar zijn jouw armen En waar is de bron? Waar is het licht Dat eind'lijk zal schijnen? Dat de kou doet verdwijnen? Ik zoek jouw gezicht

De pijn is verdwenen Maar de kilte, die blijft Ik wacht op dat ene Dat de stilte verdrijft Ik wacht op een teken Een stem of een woord Die dit zal doorbreken Als jij me maar hoort

Maar waar is de zon Die mij zal verwarmen? Waar zijn jouw armen En waar is de bron? Waar is het licht Dat eind'lijk zal schijnen? Dat de kou doet verdwijnen? Ik zoek jouw gezicht

En plots'ling was jij daar Ik zag je weer gaan Ik ging nog opzij Maar jij bleef naast me staan Je bleef naast me lopen Je ging weer mee naar huis Mijn hart ging weer open Ik voel me weer thuis

Jij bent de zon Die mij zal verwarmen Jouw sterke armen Die vormen mijn bron Jij bent het licht Dat nu weer zal ѕchijnen Dаt de kou doet verdwijnen Ik zie jouw gezicht